Eind 2015 werd ik gediagnostiseerd met artrose in knieën en schouder. De enige manier om mijn knieën, waar ik het meeste last van had, pijnloos te krijgen, zouden een stel nieuwe knieën zijn volgens. Met de mededeling dat die dingen maximaal 15 jaar mee zouden gaan én ik maximaal 2 keer een nieuw stel kon krijgen werd ik de spreekkamer van de orthopeed uitgestuurd. Die nieuwe knieën waren dus geen optie. Althans niet in de wetenschap dat ik daarmee op mijn 70ste in een rolstoel zou belanden.

2015: Werken op mijn tandvlees

Ik deed al maanden mijn werk op mijn tandvlees, als ik een week had met 6 tot 7 fotoshoots kon ’s avonds niet eens meer van de bank opstaan van de pijn. Traplopen? Was alleen een optie als ik een klus had want dan moest ik gewoon! Zelfs de steile trap van ons kantoor kwam ik niet meer op dus toen ik de mogelijkheid kreeg om vervroegd onder het huurcontract uit te komen greep ik die met beide handen aan. Na 9 jaar ging ik weer vanuit huis werken. Niet ideaal, nog steeds zoekende naar het perfecte kantoor dat zonder traplopen bereikbaar is.

2016 moest dus in het teken staan van verandering. Maar als kostwinner kon mijn omzet niet achteruit gaan en ruim 200 huizen per jaar was duidelijk geen optie. Daar zat ik dan! Een oude mensen ziekte op je 42ste met een goed lopend bedrijf maar werk dat lichamelijk niet vol te houden was.

Tijd om terug te kijken op een bewogen jaar

Ik nam afscheid van mijn twee grootste klanten. Voor mezelf en voor de betreffende kantoren kon ik niet de continuïteit bieden die noodzakelijk was. Het was financieel een aderlating maar het zou mij wel de ruimte geven om werk van kleinere kantoren aan te nemen. Daar werk ik gewoon het liefst voor: Meer persoonlijk contact, meer het gevoel samen te werken aan een doel: Het huis goed in de markt zetten! En natuurlijk voor mijn knieën: Minder opdrachten.

Vanuit het niets belden nieuwe klanten: Het eerste nieuwe kantoor benaderde mij in maart, de tweede in mei en de derde in juli. Klanten die echt voor mij kozen en dezelfde benadering hadden als ik. Wauw, ik liep op rozen. Vanuit die nieuwe klanten kwam de vraag naar video. Daar stortte ik me op en al snel werd het vast onderdeel van iedere presentatie die ik verzorg, de financiële aderlading werd door de uitbreiding van het dienstenpakket minder groot want de inkomsten per opdracht gingen omhoog!

Boeken

De tijd die vrijkwam door minder fotoshoots aan te nemen, gaf mij de mogelijkheid om eindelijk mijn boek te gaan schrijven. De outlines daarvoor stonden al jaren vast dus het was eigenlijk een kwestie van invullen. Het boek vormgeven en uitzoeken hoe je een boek uitgeeft in eigen beheer. Het boek was, ik snap nog steeds niet hoe, in drie weken geschreven en vormgegeven.

In juni werd ik benaderd door een makelaarskantoor in Friesland. Op dat moment had ik een filmpje of 30 gemaakt. Ze waren zo enthousiast over de video’s die ik, via social media, had laten zien, dat ze mij vroegen om een workshop samen te stellen. Dat resulteerde in nog een boek: Video-editing voor Vastgoed, de iMovie editie. Bovendien kwam ik tot de conclusie dat ik lesgeven toch wel heel erg leuk vond!

Het schrijven en de vormgeving van Maak van je thuis een huis, klaar voor de verkoop, vormden de basis van de volgende verandering. Ik besloot mijn bedrijf te rebranden onder mijn eigen naam. Gras Vormgeving werd Nicolet Groen Vastgoedpresentatie. Best eng, wat Gras was toch best wel bekend in de markt.

Rebranding

Om het hele rebranding en herstructureringproces in goede banen te leiden besloot ik een coach in de arm te nemen. Het werden 2 dagen in Bakkum: Branding aan Zee, een zomerprogramma van Vincent Jobse. Man oh man, wat werd dat een eye opener. Vincent was razend enthousiast over mijn boek en na twee intensieve dagen kwamen we tot de conclusie dat ik meer moest gaan doen mijn kennis van vastgoedpresentatie. Veel meer dan ik tot nu toe had gedaan. Van 2011 tot 2013 had ik al regelmatig cursussen gegeven over vastgoedfotografie maar door de drukte op de huizenmarkt had ik daar al 3 jaar geen tijd meer voor vrijgemaakt.

Vincent overtuigde me er van om de tagline van mijn nieuwe bedrijfsnaam te versterken en in plaats van Nicolet Groen Vastgoedpresentatie, er Nicolet Groen Specialist in Vastgoedpresentatie van te maken. Dat woord specialist had ik volgens hem wel bewezen en met de nieuwe plannen was het belangrijk dat ik zelf zou erkennen dat ik al die specialistische kennis in huis heb én kan overdragen

Kennis vergaren en kennis delen

Op mijn nieuwe website zou bloggen een belangrijke plaats in gaan nemen. Een blog waarin ik kennis zou delen waar mijn collega’s echt wat aan zouden hebben. Daarnaast zou ik me, gericht op vastgoedstylisten, weer bezig gaan houden met branding en grafisch ontwerp. Iets wat ik in de kinderschoenen van mijn ondernemerschap veel had gedaan maar waar ik mee was gestopt toen de fotoshoots goed gingen lopen. Maar dat zou een volgende stap zijn. Eerst de Cursus Vastgoedpresentatie!

Nog tijdens de zomer trok ik ook alle cursuscontent uit de krochten van mijn computer en begon dat te herschrijven. Ik deed marktonderzoek naar alle cursussen op het gebied van vastgoedstyling en fotografie om te kijken wat daar miste. Ik wilde mijn cursisten meer bieden dan alleen techniek. Kennis van techniek is leuk en noodzakelijk maar in geen enkele opleiding wordt uitgebreid aandacht gegeven aan bedrijfsvoering en branding. Terwijl die twee zaken ronduit van levensbelang zijn voor een succesvolle onderneming. Om goed beslagen ten ijs te komen stortte ik mij op verschillende online trainingen. Er ging een wereld aan kennis voor mij open die ik kon toepassen op mijn eigen bedrijf en ook kon overdragen tijdens mijn cursussen. Terugkijkend op mijn financiën kan ik niet anders dan concluderen dat ik een online course junkie ben geworden.

Eind augustus waren mijn branding en mijn nieuwe website klaar, mét de aankondiging van mijn boek én de nieuwe cursus.

Boeklancering

De eerste cursus stond al in september gepland. In diezelfde periode zou ik ook het boek “Maak van je thuis een huis, klaar voor de verkoop” lanceren op de VT Wonen & Designbeurs (met grote dank aan Marie Gon). Gekkenhuis dus. Ik heb letterlijk nachten doorgewerkt om alle cursusmateriaal klaar te krijgen en de lezingen, die ik zou houden op de woonbeurs, in elkaar te draaien. Het cursusmateriaal werd vormgegeven in Keynote en ik begon aan nog een nieuw boek: Fotografie voor Vastgoed.

De boeklancering werd een waarvan ik alleen maar had durven dromen! Sowieso de locatie: De grootste woonbeurs van ons land! Bovendien hadden bijna 100 mensen het boek in de voorverkoop besteld. Inmiddels, 3 maanden na de lancering zijn er ruim 450 exemplaren verkocht. De bijkeuken staat nog steeds vol maar langzamerhand begint de voorraad van 1200 boeken toch echt te slinken!

Cursussen

Het minimum aantal deelnemers aan de cursus was gehaald dus ook die ging door. Ik was weliswaar zenuwachtig maar de deelnemers waren superenthousiast! Ondertussen stroomden de aanmeldingen voor de novembercursus zo snel binnen dat ik een aantal kandidaten overzette naar een extra ingelaste cursus in december.

Zonder ook maar aan te geven dat ik weer (re-)branding trajecten wilde gaan doen, werd ik, naar aanleiding van de nieuwe vormgeving van mijn eigen bedrijf gevraagd of ik dat ook voor andere ondernemers kon doen. Ook vanuit mijn cursisten kwam die vraag.

Terugkijkend op het afgelopen jaar kan ik amper geloven wat ik allemaal heb bewerkstelligd:

De cijfers van na de verandering

  • Het aantal vastgoedpresentaties heb ik teruggebracht van 224 in 2015 naar 123 in 2016. Gemiddeld 10 per maand, dat valt lichamelijk prima vol te houden tot nu toe
  • Ik heb 3 boeken geschreven
  • 2 cursussen ontwikkeld en 20 cursisten lesgegeven
  • 4 websites gebouwd, waaronder 3 van mijzelf.
  • 3 bedrijven voorzien van een nieuwe branding
  • En niet geheel onbelangrijk: Ondanks de enorme verschuiving in werkzaamheden: Mijn omzet is gestegen met 25 procent!
  • De winst is gestegen met 10 procent. Tegenvaller? Nope! Ik heb dit jaar behoorlijk grote investeringen gedaan: Waaronder videoapparatuur, een nieuwe Macbook Pro, het drukwerk van mijn boeken, coaching en cursussen en diverse abonnementen op software en online applicaties die het komende jaar veelvuldig gebruikt gaan worden.

Eind 2015 zat ik met mijn handen in het haar, aan de vooravond van 2017 leef ik meer dan ooit, misschien ren ik fysiek niet meer zo hard maar mijn brein draait overuren!

Het is voor het eerst in mijn 10 jarige carriere dat ik mijn jaar op ondernemersgebied heb opgeschreven. Eigenlijk geen slecht plan om eens terug te kijken op alles wat ik dit jaar heb bereikt. Ik ben heel erg benieuwd hoe jouw jaar er uitzag! Wil je het hieronder delen? Het hoeven geen 1440 woorden te zijn hoor?

10 Comments

  • Wowwww!!! Je kunt TROTS zijn met hoofdletters!!! “Ons” jaar kent heel veel overeenkomsten……. ik zal ze niet allemaal noemen want je volgt me op FB dus je kent onze “overeenkomsten” wel……de leukste is deze: ik werkte dit jaar ook 123 fotoreportages af! Dat was veel meer dan vorig jaar dus daar ben ik blij mee. Mijn motto dit jaar was “gaat niet, bestaat niet” en als ik zo naar jouw ontwikkelingen kijk zou dat ondanks alles óók jouw motto kunnen zijn…..Ik zeg dus: “laat maar komen 2017” !!!

    • Dankjewel!!! Ik ben ook best wel een beetje trots op wat ik allemaal heb bereikt dit jaar ondanks de tegenslagen op gezondheidsgebied. Wat fantastisch dat jou bedrijf ook zo aan het groeien is. En ja, dat had ik natuurlijk wel door gezien je FB udates 🙂 Je hebt helemaal gelijk: Gaat niet, bestaat niet! Dan zoeken we wel een andere weg. Ik heb helemaal zin in 2017. Ben nu de plannen voor komend jaar op papier aan het zetten. Dat lees je binnenkort wel. Mijn hoofd loopt over van ideeen!

  • Dag Nicolet,

    Omdat jij mij inspireerde door de diverse posts die ik op internet van jou tegenkwam als ik op foto’s zocht om mijn lessen voor makelaars in opleiding visuele kracht bij te geven, besloot ik ook met jou te linken op Facebook.

    Daar ontdekte ik dat jij ongeveer net zo in het leven staat als ik. Soms mopperend maar tóch dat glas altijd half vol willen zien ipv half leeg. Op een dag besloot ik je dat gewoon te laten weten en stuurde je een berichtje via -dat-messenger- wat we beiden zo blijken te haten vanwege het feit dat men niet zo overbereikbaar moet willen zijn voor iedereen.

    Intussen hebben we het eea heen en weer gemaild en elkaar ook werkelijk ontmoet, wat aanvoelde alsof we elkaar al jaren kenden. Je weet dat ik je vakkennis en kracht bewonder en jij kaatst die bal weer terug, haha.

    Er is door mij een balletje aan het rollen gebracht inzake dat lesgeven van je en ik hoop dat dat een goed vervolg gaat krijgen in 2017. Dan kun je dat succes volgend jaar om deze tijd ook weer bijschrijven aan net zo’n lijstje als je voor dit jaar maakte. Maar ik hoop dan ook wel op een lijstje met stabiele knieën en nog steeds een stijgende lijn in omzet. Aan jou zal dat niet liggen, jij ‘geeft’ genoeg, soms zelfs teveel naar mijn idee!

    Lieve Nicolet, ik wens je een goed, gezond en specialistisch GROOTS 2017!

    Francine

    • Dankjewel Francine! Dankjewel dat je contact met mij hebt gezocht! Dankjewel voor alle support die ik afgelopen jaar van je heb gekregen! Dankjewel voor alles wat je zomaar, belangeloos, voor me doet! (En jij zegt dat ik soms teveel ‘geef’? Looks who’s talking!)

      Ik wens jou ook een fantastisch en groots 2017 op alle mogelijk denkbare gebieden!

      Liefs Nicolet

  • Hoi Nicolet! Mooi verhaal! Je hebt dappere keuzes gemaakt en bent er ook nog eens voor beloond. Ik zou graag het boek fotografie voor vastgoed bij je willen bestellen. Kan dit via één van jouw websites? Groet Elroy

  • Wat een prachtig en eerlijk verhaal. Iets wat aanvankelijk lastig was ombuigen tot iets positiefs! Chapeau!
    Ik was vanaf de eerste keer dat ik je zag, (hercertificering NVM; jaren terug) onder de indruk van jouw werkwijze. Dus het verbaasd me dan ook niet echt dat jij met je bevlogenheid, dit voorelkaar krijgt!
    Echter maakte ik me ook zorgen tijdens het kezen over de nieuwe knieën. Dat je bang was in een rolstoel te zitten op je 70-ste….?
    Je bent nu in de bloei van je leven…als die nieuwe knieën zorgen voor een betere kwaliteit van leven: pak ze met beide handen aan!
    Ik zeg het hierom; mijn jaar was heel zwaar. Mijn liefste moeder is mij ontvallen…na een periode van 1 jaar vechten tegen die rotziekte. Ze werd 66 jaar! Ik mis haar ieder moment van de dag, en moet hierin mijn nieuwe weg vinden. Een weg naar een volgend jaar. Mijn eerste jaar zonder onvoorwaardelijke liefde…

    Nicolet wat ik wil zeggen tegen je: het leven is kort. Pak die knieën en leef (zonder pijn)!

    Proost op het nieuwe jaar!

    • Hoi Monique, Dank je wel voor je lieve reactie en je complimenten! Dat is al een behoorlijke tijd geleden dan ik bij de SOM stond zeg!

      Wat vreselijk dat je je moeder hebt verloren dit jaar. Eerste kerstdag was het 14 jaar geleden dat mijn vader is overleden aan kanker. Het voelt als de dag van gisteren, ik mis mijn vader nog bijna iedere dag. Mijn vader is 57 jaar geworden. Ik herken je opmerking dus ook: Pak het leven want je weet nooit wanneer het voorbij is en begrijp helemaal waar je doorheen bent gegaan en nog doorheen moet.
      Juist door de ziekte en het overlijden van mijn vader en 3 jaar later mijn schoonvader, ook 57, ook die rotziekte, ben ik uit mijn comfortzone gestapt en ben ik ondernemer geworden: Doen waar mijn hart ligt en dat heb ik de afgelopen 10 jaar met volle, volle overtuiging gedaan en dat blijf ik doen!

      Ik stond eind 2015 voor een lastige keuze maar door al die aanpassingen die ik heb gedaan, heb ik bijna geen pijn meer! Natuurlijk, ik voel mijn knieen nog wel na een dag fysiek hard werken en trap af gaat niet altijd helemaal stabiel maar ik dans weer door de kamer (en soms op tafel) met mijn kinderen 🙂 Maar je hebt gelijk en zo sta ik er zelf ook in: Op het moment dat het niet meer gaat dan mogen ze mijn knieen hebben en neem ik met liefde een paar kunstexemplaren!

      Heel veel lieve groetjes én sterkte. Grijp dit nieuwe jaar aan om er iets moois van te maken!

      Liefs Nicolet

      • Bedankt voor je mooie en hartverwarmende reactie! Gelukkig gaat het nu goed met je. Door jou (en Monique Shaw) ben ik destijds de fotografie gaan oppakken en ik vind het heerlijk!

        Hou jezelf in de gaten…maar dat doe je. Gelukkig!

        Het verlies van dierbaren is iets wat gewoon heel moeilijk is. De tijd maar de pijn minder scherp maar het gemis blijft. Bijna onvoorwaardelijk…

        Liefs en een warme omhelzing voor een nieuw jaar met mooie kansen

        Liefs
        Monique

        • Wat is het een eer om te horen dat jij, mede door mij bent geinspireerd om te gaan fotograferen! Pas jij ook goed op jezelf? En als je eens wilt praten over ons vak of iets anders: Je weet me te vinden!

          We gaan er allebei een mooi jaar van maken Monique.

          Veel liefs, Nicolet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *